Veilig thuis

Vanmorgen rond 9 uur ben ik weer veilig thuis gekomen. We hadden een zeer voorspoedige vlucht en ik stond zelfs even op Maaike en Thea te wachten in plaats van andersom :)
Het verkeer in Nederland is wel saai, maar ook wel heel vertrouwd. Dit voelt toch wel echt als thuis. Ook viel de kou me mee. Het was eigenlijk wel lekker om die frisse lucht te voelen na 3 maanden tropische warmte.
Vanmiddag lekker bijgeslapen en vanavond met mn huisgenoten gegeten. Voelt goed en vertrouwd. Nu een paar dagen lekker vrij om te acclimatiseren, boodschappen te doen en mn spullen op te ruimen. Vrijdag naar mn ouders in Groningen en zondag naar mn eigen kerk. En dan maandag weer beginnen met werken.
Hoe vaker ik vertel over de regeling die ik op het werk getroffen had, hoe meer ik me bevoorrecht voel met ze, zeker als ik andere verhalen hoor over mensen die ontslag moesten nemen of maar heel weinig onbetaald verlof konden opnemen. Ik ben echt gezegend met de mogelijkheid dat ik van september 2010 tot september 2011 extra kon werken zodat ik de afgelopen 3 maanden vrij kon zijn maar toch mn loon doorliep. Ook is het super dat ik niet 1 december al moet beginnen met werken maar dat ik nog 4 dagen vrij heb gekregen!

Louise en Debora

Het afscheid nemen was wel zwaar. Afgelopen weekend ben ik met 2 vriendinnen en nog wat andere meiden naar het strand geweest en hebben we daar geslapen. Het was redelijk weer (wel wat bewolkt), heerlijke golven, geweldig gezelschap, een mooie zonsondergang, heerlijk eten, een mooie sterrenhemel met 6 vallende sterren in een half uur en een spannende nachtelijke zwempartij.

Atlantische Oceaan

Zonsondergang kijken

Uitzicht vanuit onze tent

Zondagavond werd er in het kader van Advent (de voorbereidingstijd voor kerst) een documentaire gedraaid over de ster van Bethlehem. Dat verhaal over sterrenpracht sloot mooi aan bij onze ervaringen van de avond ervoor :)
Maandag mn tassen ingepakt, veel spullen achtergelaten zodat alles beter paste dan op de heenweg. Daarna een rondje langs de verschillende mensen voor handtekeningen en mn sleutel ingeleverd.
Toen een laatste lunch met mn vrienden en naar het dock met onze spullen. Daarna de laatste omhelzingen, tranen en knuffels.
Gelukkig waren we met een stuk of 10 mensen die afscheid namen en konden we elkaar ondersteunen.

Op het vliegveld vroegen we elkaar naar onze highlights en lowlights en die wil ik hier ook graag delen.
Highlights:
- de geweldige mensen die ik op het schip heb leren kennen
- de mooie stranden en natuur van Sierra Leone
- de patiënten zien open bloeien van de combinatie operatie en aandacht
- het gevoel écht Gods handen en voeten te zijn
- samen met de patiënten God grootmaken met hun liederen

Lowlights:
- onzekerheid of ik al die geweldige mensen ook weer terug ga zien
- soms de ongelijkwaardige relatie met de dayworkers: je wilt wel gelijkwaardig zijn maar sommigen hebben zoveel sturing nodig...
- Vaste eettijden; vooral het ontbijt is verschrikkelijk vroeg als je vrij bent

Wat erg is meegevallen is het gebrek aan privacy. Ik heb geweldige cabinmates gehad en op het schip kon je wel plekjes vinden om alleen te zijn. Het heeft veel meer voordelen om met zoveel mensen in zo'n kleine ruimte te zijn, aangezien er altijd wel iemand is om wat mee te ondernemen. 

Al met al heb ik het geweldig gehad en hoop ik snel weer terug te kunnen. Ik verwacht dat het nog een jaar duurt voordat ik mn studieschuld heb afgelost. Ik hoop daarna een Gateway (voorbereidingstraining van Mercy Ships) te kunnen doen en voor langere tijd (2 jaar) naar het schip te vertrekken. Stiekem hoop ik dat het lukt om komend voorjaar een maand op het schip te werken maar ik heb nog geen idee of dat gaat lukken. Het kost een hoop geld en ik heb 3 vriendinnen die in die tijd gaan trouwen en waar ik graag bij wil zijn. Maar ik wil ook graag op het schip zijn, bij de mensen die ik nog ken van de afgelopen maanden; ook lijkt het me goed om in een ander land (Togo) te zijn waar ze een andere taal (Frans) spreken en er een andere cultuur is. Verder moet ik dan natuurlijk ook nog met mn baas praten... We gaan het wel zien.

PS. de komende dagen zal ik de verhalen van de laatste weken online zetten.