Zo, maar weer eens een update.
Ik had mezelf voorgenomen om de aanmeldingsbrief voor 1 januari af te hebben. Dat is niet helemaal gelukt, dankzij mijn grote uitstelkwaliteiten :)
Maar gisteren heb ik wel de kladversie klaar gekregen. Verder heb ik al de referentie van mn werk en mn dominee terug en is een vriendin nog aan het broeden op haar stukje.
Mn brief moest natuurlijk in het engels, dus een canadese vriendin gaat komende week kijken of mn engelse zinnen niet al te krom zijn.
Op verzoek heb ik hieronder de aanmeldingsbrief in het nederlands vertaalt, zodat iedereen die kan lezen.
Beschrijf je ervaringen die je hebt met leven/werken buiten je eigen cultuur:
-ik heb een half jaar in België stage gelopen. Ik woonde daar in een huis met mensen uit allerlei landen en liep stage in het ziekenhuis van Leuven. Het was een hele ervaring om alle kleine verschillen te ontdekken mbt communicatie, en dan vooral non-verbale communicatie.
-in Nederland hebben we veel immigranten, en een boel daarvan komen uit Marokko en Turkije. Ik vind het een uitdaging om met iemand uit zo'n land te communiceren, vanwege onze culturele en religieuze verschillen. Maar het geeft me wel heel veel voldoening als het lukt elkaar te begrijpen en/of een manier vinden om om te gaan met onze verschillen. Bijvoorbeeld: de plicht om een familielid die ernstig ziek is te bezoeken met alle andere familieleden tegenover het belang van middagrust voor een patiënt die net een grote operatie heeft gehad. Ik heb ontdekt dat het voor iedereen helpt als er uitgelegd wordt waarom de ander bepaalde dingen, behandeling of benadering (niet)wil.
Waarom wil je bij Mercy Ships werken?
Ik ben een verpleegkundige, ik vind het belangrijk en leuk om te zorgen voor patienten die geopereerd zijn en daar goede voorwaarden voor te creëren.
Ik ben gezegend, dat ik ben opgegroeid in het rijkste deel van de wereld: West-Europa. Maar dat geeft me ook een grote verantwoordelijkheid, namelijk om iets goeds te doen met wat mij gegeven is.
Dus, nu ik jong, single en gezond ben wil ik dit delen met mensen die dit juist het omgekeerde zijn: arm, ziek en verlaten.
Van alle continenten heb ik het meest met Afrika; wanneer ik erover lees of tv kijk, raakt lijden daar me het meest.
Toen ik mn opleiding tot verpleegkundige deed hoorde ik voor het eerst over Mercy Ships. Het raakte mijn hart en elke keer dat ik er weer over hoorde groeide het verlangen om daar bij te horen.
In Nederland is gezondheidszorg voor iedereen bereikbaar. Maar dat is lang niet overal zo, er zijn veel landen waar die zorg onbereikbaar en onbetaalbaar is voor veel mensen. Daar bovenop komt nog dat als je blind, verlamt of incontinent bent je ook nog door je familie en dorpsgenoten verstoten wordt.
Mercy Ships gaat juist wel naar die mensen toe en brengt genezing en eerherstel. Gratis!
Met een redelijk eenvoudige operatie kunnen tumoren, fistels, glaucoom, contracturen, enz weer hersteld worden.
Ik wil graag helpen met die missie
Wie is Jezus voor jou en wat houdt Hem volgen in voor jou
Jezus is mijn redder, Hij stierf voor mijn zonden; nu ben ik vrij.
Hij is mijn God: Hij maakte de hemel en de aarde, Hij heeft mij gemaakt en heeft een wonderlijk plan voor mijn leven. Ik wil dat plan ontdekken en het leven.
Hij is mens geweest: toen Hij op aarde was, was Hij God in een mensenlichaam. Hij heeft vreselijk geleden en is een gruwelijke dood gestorven. Als ik problemen heb, dan begrijpt Hij me en lijdt met me mee.
Hij is sterker dan pijn en de dood: de duivel. Want Jezus kwam weer tot leven op Pasen.
De Bijbel is zijn woord, het is zijn liefdesbrief voor mij, waarin Hij mij vertelt hoe ik een goed leven kan leiden en de persoon kan worden die Hij wil.
Hij gaf zijn discipelen een opdracht: Ga in de wereld, vertel de mensen over mij en doop ze.
Aan het eind van mijn leven zal Hij me vragen: wat heb je voor mij gedaan? Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op, ik was naakt, en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe.(Matt 25:35-36).
Het is voor mij niet genoeg om alleen andere mensen te ondersteunen in deze taak. Ik wil zelf gaan en de mensen waar Jezus het hier over heeft zien en helpen.
Dus hier ben ik!
Een mooie anekdote is nog het volgende: een paar weken geleden was ik bij mijn schattige nichtjes, en de jongste had een tekening voor me gemaakt. Het was mijn levensweg. Die was alleen wel erg kronkelig. Ze vertelde namelijk dat ik de weg kwijt was naar mijn opa en oma en dat ik een boot nodig had om ze weer te vinden.
Weer een mooie knipoog die me bevestigd in mn plannen om op die boot te komen. Alleen ben ik nu wel heel nieuwsgierig of ik daar nog een nieuwe opa en oma ga vinden. :)
