Op het schip, vlakbij de Starbucks en de shipshop is er een tafel met een boel multomappen. Daarin staat informatie over Sierra Leone en over de restaurants in Freetown, maar er is ook een 'join us'-map waar je je kan inschrijven op uitjes of zelf iets kan verzinnen (zoals de filmnacht een paar weken geleden). En ook is er een map met Mercy Ships-gerelateerde activiteiten waar je je op kan intekenen. Zo kan je naar de mannen- of vrouwengevangenis, naar een weeshuis, de landbouwprojecten, mee met het Jesus-film team en OK kijken. Voor dit laatste had ik me 2 weken geleden ingeschreven. 's morgens om 9:30 moest ik me melden bij Seth, de administratief medewerker van het operatiekwartier. Ik moest in een schone scrub verschijnen (weet trouwens nog steeds niet waarom we ze zo noemen) en kreeg een muts, een spatbril en overschoenen. Ook kreeg ik informatie over steriel werken en dat ik dus ruim afstand moest bewaren van de groene lakens. Daarna gingen we naar de gang met de operatiekamers. OK 5 en 6 zijn al gesloten omdat daar de oogoperaties worden gedaan. Daar zijn we een paar weken geleden mee gestopt omdat iedereen 6 weken na zn staaroperatie een laser behandeling krijgt en we willen natuurlijk wel dat iedereen die krijgt.
Daarna ging het naar OK 4. Daar waren dr Gary en dr Tim bezig met de reperatie van een gespleten gehemelte. Dr Gary is een nieuwe techniek aan het uitproberen en het ziet er veelbelovend uit. Dat gespleten gehemelte moet namelijk gesloten worden en vooral als het aan de achterkant ook open is dan wordt het heel moeilijk om dat te bedekken. Eerst werd er dan een pharyngoplastiek gedaan; dat betekent dat er uit de keel een flap werd losgemaakt en naar boven geklapt. Dat werd dan vastgehecht waarna het gat gesloten was. Maar dit is een heel beangstigende situatie voor de patient aangezien hij het idee heeft nu helemaal geen lucht meer binnen te krijgen; want behalve dat het gat in zn gehemelte (waar ie eerst doorheen ademhaalde) dicht zit heb je ook altijd te maken met zwelling van het operatiegebied als reactie op de operatie en deel van het genezingsproces. Wat dr Gary nu aan het ontwikkelen is, is het gebruiken van wangvet. Hij opent de binnenkant van beide wangen en maakt een stukje vet los, dat klapt hij om naar het gehemelte en hecht hij aan elkaar. Het kind zal niet van die bolle babywangetjes meer hebben als voorheen, maar de luchtweg van neus naar keel is een stuk vrijer nu.
 |
| Het rode gedeelte is de tong. Het oranje gedeelte is het zachte gehemelte wat bij deze patient dus gespleten was. De pharyngoplastiek bestaat uit het gele gedeelte wat dus bovenin losgemaakt wordt en naar voren geklapt. |
Toen dit bijna klaar was ging ik naar OK 3. Daar was dr Brown bezig met het verwijderen van een gezwel in een speekselklier. Dit was een heel ingewikkelde operatie omdat ze niet precies wisten hoe ver het gezwel was doorgegroeid. En het gezwel zat erg dicht in de buurt van grote zenuwen en bloedvaten. Heel bijzonder om te zien dat ze om die grote bloedvaten alvast hechtdraad hadden liggen wat zo aangetrokken kon worden als het plots begon te bloeden. Toen het gezwel verwijderd was was er natuurlijk een holte ontstaan die erg ontsierend zou zijn. Daarom werd dr Gary erbij geroepen om te overleggen over de beste oplossingen. Uiteindelijk besloten ze een spier van zijn voorhoofd los te maken en onderhuids te draaien zodat die bij zn wang uitkwam. Daarna werden alle lagen van spieren, vliezen en huid aan elkaar gehecht en alles afgedekt met verband.
 |
| Het gezwel is bijna helemaal los. Bovenaan kan je een omgeklapt oor zien |
 |
| Het gezwel is nu helemaal verwijderd. Nu is het zaak om alles te bedekken met de spier van zn voorhoofd. |
Als laatste ging ik naar OK 2. Daar lag een jongen die ik de avond ervoor zelf opgenomen had. Hij kwam voor een liesbreuk maar deze was bij opname niet meer zichtbaar/voelbaar. De ochtend van de operatie kwam de specialist (dr Indeck) nogmaals kijken en voelen en vond toch een breuk die de moeite van het opereren waard was. Ik kwam binnen toen ze al heel ver waren. Een liesbreuk ontstaat als onderhuidse lagen niet strak genoeg tegen elkaar aanzitten. De darm is steeds in beweging en zoekt de plek met de minste weerstand en soms is dat niet op de normale manier. Dan kan je dus een bult krijgen in je lies, navel of scrotum. De behandeling bestaat eruit dat de darm weer naar binnen geduwd wordt, waarna er een 'hek' voor komt te staan om de darm te belemmeren dit weer te doen. Dit hek is een kunstof matje wat tussen de spieren vastgehecht wordt. Daarna wordt de huid gesloten.
 |
| Darm is door de spierlaag heen gekomen |
 |
| In het engels heet een mat 'mesh'. |
Het was erg interessant om te zien hoe de operaties gebeuren van mensen die je kent of mensen met vergelijkbare aandoeningen. Ik heb heel veel bewondering voor dr Gary die al bijna 25 jaar bij Mercy Ships werkt. De eerste tijd heeft ie op de Anastasis gewerkt en hij had erg veel moeite om aan de Africa Mercy te wennen (volgens de tam tam). Nu gaat het beter met hem; hij begroet je altijd vriendelijk en heeft altijd een glimlach voor je klaarliggen. Ook legt ie heel geduldig aan iedere geintereseerde uit wat ie aan het doen is met de patient. Ook heel interessant om de mensen uit al die verschillende landen toch soepel met elkaar te zien samenwerken.
Op het schip, vlakbij de Starbucks en de shipshop is er een tafel met een boel multomappen. Daarin staat informatie over Sierra Leone en over de restaurants in Freetown, maar er is ook een 'join us'-map waar je je kan inschrijven op uitjes of zelf iets kan verzinnen (zoals de filmnacht een paar weken geleden). En ook is er een map met Mercy Ships-gerelateerde activiteiten waar je je op kan intekenen. Zo kan je naar de mannen- of vrouwengevangenis, naar een weeshuis, de landbouwprojecten, mee met het Jesus-film team en OK kijken. Voor dit laatste had ik me 2 weken geleden ingeschreven. 's morgens om 9:30 moest ik me melden bij Seth, de administratief medewerker van het operatiekwartier. Ik moest in een schone scrub verschijnen (weet trouwens nog steeds niet waarom we ze zo noemen) en kreeg een muts, een spatbril en overschoenen. Ook kreeg ik informatie over steriel werken en dat ik dus ruim afstand moest bewaren van de groene lakens. Daarna gingen we naar de gang met de operatiekamers. OK 5 en 6 zijn al gesloten omdat daar de oogoperaties worden gedaan. Daar zijn we een paar weken geleden mee gestopt omdat iedereen 6 weken na zn staaroperatie een laser behandeling krijgt en we willen natuurlijk wel dat iedereen die krijgt. 
Daarna ging het naar OK 4. Daar waren dr Gary en dr Tim bezig met de reperatie van een gespleten gehemelte. Dr Gary is een nieuwe techniek aan het uitproberen en het ziet er veelbelovend uit. Dat gespleten gehemelte moet namelijk gesloten worden en vooral als het aan de achterkant ook open is dan wordt het heel moeilijk om dat te bedekken. Eerst werd er dan een pharyngoplastiek gedaan; dat betekent dat er uit de keel een flap werd losgemaakt en naar boven geklapt. Dat werd dan vastgehecht waarna het gat gesloten was. Maar dit is een heel beangstigende situatie voor de patient aangezien hij het idee heeft nu helemaal geen lucht meer binnen te krijgen; want behalve dat het gat in zn gehemelte (waar ie eerst doorheen ademhaalde) dicht zit heb je ook altijd te maken met zwelling van het operatiegebied als reactie op de operatie en deel van het genezingsproces. Wat dr Gary nu aan het ontwikkelen is, is het gebruiken van wangvet. Hij opent de binnenkant van beide wangen en maakt een stukje vet los, dat klapt hij om naar het gehemelte en hecht hij aan elkaar. Het kind zal niet van die bolle babywangetjes meer hebben als voorheen, maar de luchtweg van neus naar keel is een stuk vrijer nu.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten