Ik had veel moeite om mijn leven hier in Nederland weer op te pakken. Iedereen was zo druk met van alles en nog wat waardoor ik liever in mn schulp kroop dan voor mezelf opkwam.
Gelukkig had ik mn huisgenoten, familie en wat vrienden die me er weer bovenop geholpen hebben en inmiddels heb ik weer energie, zin in nieuwe dingen en weer een fatsoenlijk sociaal leven.
Ik ben nu onder andere vrijwilliger bij een nachtopvang voor ongedocumenteerden: De Toevlucht. Dit betekent dat ik 1x per week van 20 tot 8 uur daar gastvrouw ben, samen met nog 2 andere vrijwilligers. We vangen zo'n 20-30 mannen op die op straat moeten leven omdat ze geen recht hebben op een verblijfsvergunning maar ook niet terug kunnen naar hun land van herkomst.Ik vind het heel leuk om dit werk te doen. Het sfeertje die met name de Afrikaanse mannen creëren, de humor, veerkracht en alle verschillende talen maken dat ik me af en toe weer in Sierra Leone waan.
Aan de andere kant hebben ze allemaal heel heftige verhalen, jonge jongens uit Afghanistan, Guinee en Armenië of een Palestijn die al 30 jaar op straat leeft.
Ik vind het heel mooi dat ik hen elke week zie, dat je merkt hoe ze het waarderen dat je hen als mens ziet, dat je een lolletje met ze maakt, keihard lacht om een huwelijksaanzoek of weet wie je blij kan maken met een banaan.
Momenteel zijn we bezig met het voorbereiden van een protestactie, om aan de gemeenteraad te laten zien dat je het niet aan kerken moet overlaten om zo'n opvang te regelen, maar dat dit de plicht van de overheid is. Daarvoor kan je ook de petitie tekenen.
Verder ben ik me aan het voorbereiden om in januari 2015 voor minimaal 2 jaar naar de Africa Mercy terug te gaan.
Dit houdt in dat ik een ThuisFrontTeam aan het vormen ben, die me helpen met de voorbereiding, fundraising, communicatie en psychische gezondheid. Ondanks dat nog niet alle functies vervuld zijn hebben we afgelopen week voor het eerst vergaderd. Heel bijzonder om te zien dat mensen uit verschillende kanten van het land en van mijn leven met elkaar in contact komen om mij te helpen deze droom waar te maken.
Ook heb ik mijn sollicitatiebrief verstuurd en hoop ik met een maand te horen dat ik welkom ben. Momenteel zijn er heel veel aanmeldingen uit de VS om als vrijwilliger te komen werken, aangezien ze daar de laatste jaren met hele mooie documentaires op tv zijn geweest. Maar ik verwacht dat ik er wel tussen kom, aangezien lang niet iedereen voor 2 jaar gaat tekenen.
Een ander punt is de giften. Ik ben bezig om uit te zoeken waar ik het best mijn giften naar toe kan laten storten. Zodra dat rond is kan ik met mn TFT acties gaan bedenken en nieuwsbrieven rondsturen. Ik vind het best spannend om zo afhankelijk te worden van anderen (en daarmee van God) voor mijn levensonderhoud.
Mercy Ships heeft pas weer een mooi filmpje gemaakt. Het laat perfect zien waarom ik weer terug ga en wat we allemaal doen op het schip.
Wordt vervolgd!
